38. Huwelijksdienst

De Heere zegene u uit Sion, Hij, Die de hemel en de aarde gemaakt heeft.
Psalm 134:3

Het is mooi als (jonge) mensen samen een zegen over hun huwelijk willen vragen. Na op het gemeentehuis te zijn geweest, willen ze eerst naar de kerk om met de gemeente waar ze deel van uit maken tot God te bidden. Het paar laat daarmee zien dat ze niet zonder de Heere samen verder willen. Het is gebruikelijk dat bruid en bruidegom na hun jawoord samen neerknielen in gebed. Soms wil je dat immers op je knieën doen. De gemeente en de gasten bidden met hen mee. Dat kon wel eens het belangrijkste onderdeel van de plechtigheid zijn. Er wordt gevraagd of man en vrouw lang en heilig samen leven mogen, maar vooral of de Heere hun de Heilige Geest wil geven om alle zonde tegen te staan en niet alleen maar getrouwd te zijn, maar ook om samen – dat geve God – de smalle weg naar de hemel te lopen. Tijdens een huwelijksdienst smeken we met elkaar om een waar christelijk huwelijk. Zonder Christus is het huwelijk immers niet compleet! Met minder mogen we ook niet tevreden zijn.

Gebed van de gemeente
Na dat gebed wordt er vaak staande gezongen en legt de ambtsdrager het bruidspaar de handen op, of houdt zijn handen over hen uitgebreid. Eigenlijk is dat een verlengstuk van het gebed, een zegenbede. We moeten hier absoluut niet denken dat hier een zegen wordt ‘meegedeeld’. De prediker heeft geen kracht in zijn handen en kan niets overdragen. Soms hecht men teveel waarde aan deze ‘zegen’. Het is echter meer dat – in de eerste plaats – de gemeente, samen met de familie Gods zegen wenst. Ik zou het ook liever niet willen vergelijken met de zegen die de oudtestamentische priester na de dienst op de gemeente legde. Ik denk eerder aan de zegenwens die gezongen wordt bij een doopplechtigheid. Heel indrukwekkend, maar niet magisch. Laten we maar niet bijgelovig zijn. Het krachtig gebed van een rechtvaardige vermag veel en laten we hopen dat velen de zegen zo biddend meezingen. Biddend voor een goed huwelijk, voor gezondheid, werk, liefde, kinderen, trouw. Vooral om de Heilige Geest! Laat daarom de hele gemeente weten dat ze uitgenodigd zijn voor deze weekdienst, om een jong paar als getrouwden te verwelkomen. We hopen dat er vele gemeenteleden met Maria aan de voeten van Christus willen zitten.

Nochtans is noch de man zonder de vrouw, noch de vrouw zonder de man, in de Heere (1 Korinthe 11:11).

Groet hen, die van het huisgezin van Narcissus zijn, degenen namelijk, die in de Heere zijn (Romeinen 16:11).

Een vrouw is door de wet verbonden, zo lange tijd haar man leeft; maar indien haar man ontslapen is, zo is zij vrij om te trouwen die zij wil, alleenlijk in de Heere (1 Korinthe 7:39).

De belofte
En de vragen dan die aan het bruidspaar gesteld worden? Ze beloven elkaar heel wat! Inderdaad. De vragen die de ambtenaar van de burgerlijke stand stelt, zijn vaak erg mager. De overheid zou veel duidelijker moeten maken wat een huwelijk is en op het breken van de huwelijksbelofte zou straf moeten staan. Vandaar dat de kerk het nog even nader uitlegt wat het huwelijk eigenlijk is en wat man en vrouw elkaar beloven. Ook voor getrouwde echtparen, mannen en vrouwen, is het goed om telkens weer opnieuw herinnerd te worden aan de huwelijksbeloften en weer wat nieuws uit Gods Woord te horen over hoe we met elkaar om moeten gaan.

De tekst
Soms vragen jonge mensen of ze zelf de tekst voor de prediking mogen uitkiezen. Laten we daar even over nadenken. Willen ze zichzelf een tekst meegeven en zelf bepalen op welke manier ze onderwezen, bemoedigd, en gewaarschuwd worden? Zou het niet beter zijn dat de dienaar van het Woord zijn knieën buigt en de Heere vraagt om Zijn leiding, ook in het kiezen van een tekst uit de Bijbel als uitgangspunt van de (korte) preek? We moeten onbevangen naar Gods Woord luisteren en niet al van tevoren bepalen wat we willen horen. Bovendien kiezen jonge echtparen dan soms een tekst die heel wat anders betekent dan ze dachten en ze konden wel eens teleurgesteld zijn als het bijbelwoord in alle eerlijkheid uitgelegd wordt.

Ernst
Predikanten zijn het er onder elkaar over eens dat tijdens een huwelijksdienst mensen lang niet zo aandachtig luisteren als bij een begrafenis. Soms hebben we het gevoel dat de dienst voor een aantal aanwezigen maar zo gauw mogelijk afgelopen moet zijn. Na de dienst begint het feest immers en er is nog zoveel moois te doen op deze drukke dag. Wellicht goed om te beseffen dat de gemeente voor deze kerkdienst is samengekomen en waar twee of drie in Gods Naam vergaderd zijn, is Hij in het midden! Laten we een heerlijke adempauze nemen en rustig luisteren, meezingen en niet te vergeten meebidden. Als het goed is, is deze dienst het hoogtepunt van de dag. Laten we luisteren of we de stem van de Bruidegom horen!

Hoe lieflijk zijn Uw woningen, o Heere der heirscharen! Mijn ziel is begerig, en bezwijkt ook van verlangen naar de voorhoven des Heeren; mijn hart en mijn vlees roepen uit tot de levende God (Psalm 84:2, 3).

Uit Naar de Kerk van ds. P. van Ruitenburg (Chilliwack, Canada);
Uitgeverij Den Hertog B.V. Houten; 1e druk; ISBN 978 90 331 2112 8.